zaterdag 9 september 2017

Mira Shawl

Ik liep van de week even binnen bij de Zeeman want ze hadden effen t-shirts en hemdjes in de aanbieding, zo kwam ik ook nog een leuk jasje tegen en toen ik langs de wolletjes liep lag er daar een wolletje in precies diezelfde kleuren. Lekker grove wol en besloot dat wel een leuk wolletje was voor een stoere shawl.

80% Acryl 20% Wol

Dus ging ik op zoek naar een leuk patroon op Ravelry en kwam deze tegen.


Een leuk en simpel patroon en geweldig voor welke dikte van garen dan ook. 


Hij ging als een speer, af en toe nog heerlijk in het zonnetje buiten.

Ik had nog een paar dagen vrij genomen om eens even bij te tanken want het was behoorlijk druk geweest op het werk, het is bij ons altijd crisis met de bouwvak.
Ook had ik nog wat mensen te begeleiden en moet ik iemands werk over gaan nemen die lekker met pensioen mag dus druk,druk,druk.

Dus heb ik me heerlijk opgekruld op de bank met m'n shawl, kom koffie, BBC first op de achtergrond en tanken maar jongens ;-)


Nu zit dat opgefrommeld op zo'n rondbreinaald en is het niet goed te zien hoe groot hij valt, hij leek mij nog wat aan de kleine kant dus breide er nog een stukje aan.


Maar eenmaal van de naald viel hij toch wat groter uit dan ik verwachte 
hij is nu 2 meter breed......


Nou ja kan ik me daar lekker in weg knuffelen op koude winteravonden.
Ben er blij mee.

Belofte maakt schuld

De kleinzoon van de buren kwam lekker een weekje logeren in de vakantie.
Met dat de buuf dat vertelde kwam er zo'n klein monstertje op mijn schouder zitten met zo'n akelig rotstemmetje die mij vertelde dat ik nog steeds een belofte had staan bij dit jongetje die helemaal gek is van knuffels. De bagage die hij meeneemt is meer knuffel dan wat anders, het hele kind is in bed niet meer terug te vinden.


Ik had vorig jaar voor de schoonzoon van de buuf een Jacobus gemaakt dus deze was gespot door Pieter dus kwam de vraag of ik er ook 1 voor hem wilde maken en dan is het toch moeilijk nee zeggen tegen zo'n manneke.


Maar die belofte stond nog steeds dus.........
Aangezien hij er een week zou zijn nam ik me voor zijn Jacobus te breien.
Op zoek naar een jongenswolletje die ook zo makkelijk in de wasmachine gegooid kon worden.

Ik kwam uit op een Bianca wolletje met blauw/blauwgroenig/grijs en nam voor de snuit en de handen en voetjes een effe grijs wolletje.
Het ging als een speer en was al een aardig eind toen ik niet zo'n hele handige actie had.
Ik had een paar kaneelbroodjes op een bord in de oven gezet om af te bakken, toen ze klaar waren pakte ik het bord er met een ovenwant uit, natuurlijk.....
Ik pakte 1 van de broodjes van het bord, tenminste dat was de bedoeling maar deze zat wat vast geplakt aan het bord .............
en reactie en macht der gewoonte pakte ik het bord vast en zat opeens mijn duim vast geplakt aan het 200 graden hete bord.......Zo dom, zo'n blonde actie!!

Dus niet meer breien maar een hele avond met mijn duim in een kommetje water balend van mijn ongelofelijke domme actie.

De volgende dag deed het weinig pijn dus dacht ik probeer het gewoon en ik zie wel, nou schijnbaar was dat helend want de witte verbrande plek werd zachtjes steeds rozer en kon ik dus toch Jacobus afbreien voor Pieter.


Jacobus nr 4.

En hij was er superblij mee!!
Weer een kindje blij gemaakt en mijn belofte ingelost 
en ...........
een einde aan mijn breistop gemaakt.

vrijdag 8 september 2017

Vakantie

Nu was het niet alleen kommer&kwel, dood&verderf en ellende.

Aangezien ik positief ben ingesteld en al 2x een burn-out heb gehad weet ik dus heel goed dat ik af en toe ook op pad moet en leuke dingen doen om er wat van te maken.


Dus vierde ik Carnaval met m'n grote vriend(en)
en dat terwijl ik helemaal niet van Carnaval houdt.


Ging ik naar de heksenschool op Tiengemeten met Grote vriend en z'n mama


Ging ik op pad met m'n grote Liefde's.


Trok ik erop uit om mooie plaatjes te schieten.


Vertrok ik in m'n uppie op vakantie 
de eerste week naar Bretagne, in de Morbihan,


om daarna een week op Jersey te
logeren bij Durell wildlife. 


Om een paar weken later nog een weekje te pakken in Normandie op de camping met grote vriend en z'n mama.


En had ik nog 3 optredens met de band 'Slither' op Schouwen-Duiveland.

Je ziet dus ook genoeg leuke dingen waar ik ondanks alles toch van heb kunnen genieten.


donderdag 7 september 2017

Andere wereld


dat is wel heel lang geleden dat ik hier was.........

De achtergrond van de winter zat nog op mn blog, het is al bijna weer winter.

En niet dat het raar is want ik had eigenlijk weinig te melden of te laten zien want ik heb vanaf de laatste post ook geen wolletje in welke vorm dan ook aangeraakt.
oh ja .......2 vachten die ik van iemand kreeg van de auto in de garage gezet maar dat was het dan ook wel.
Klopt dat wel, gaat het wel goed met mij??
Achteraf gezien niet.

Als ik niet bezig ben met creeeren dan gaat het niet goed met mij maar dat duurt even voordat je dat door hebt.


Ik deed niet veel meer dan lezen bijv. de 13 delige serie van de grijze jager van John Flanagan (voor mij een heerlijke wereld om in te vertoeven), allerlei boeken van Corina Bomann, eigenlijk alles wat los en vast zat.

Ik keek allerlei films, tv-series, hangend op de bank(zonder brei of haakwerk) of ik sliep. 


Wanneer ik vertelde dat ik al sinds januari geen wolletje meer had aangeraakt dan werd er gezegd 'ja dat heb je wel eens dat je met andere dingen bezig bent'. 
Behalve de mensen die mij beter kennen die maakte zich toch wat zorgen....... ik zonder handwerkje........

Inmiddels weet ik waarom........., zolang je leest, films kijkt of slaapt zit je in een andere wereld en hoef je niet in je eigen wereld te zijn die je niet leuk vind.

Soms is je eigen leventje eventjes niet zo leuk........

En ik schrijf dit niet om zonde te maken van mij maar misschien zijn er meer mensen die in deze situatie zitten waar het kwartje nog niet is gevallen, en misschien bekend voorkomt.


Gelukkig ben ik redelijk positief ingesteld, was ik dat niet geweest dan had ik denk ik toch in een redelijke depressie terecht gekomen. Vermoedelijk zat ik daar toch al aardig tegenaan.


Dan heb ik nog een fulltime job........ weer een andere wereld.
Daar zet je een masker op en aangezien ik er allerlei taken bij heb gekregen en het dus druk heb en er voor andere moet zijn kon ik daar ook een bepaalde vlucht in maken.


Wanneer je door hebt wat er nu eigenlijk aan de hand is moet dit even bezinken en besef je dat je dingen zult moeten veranderen wanneer je je leventje weer wat leuker wil maken.

Wat best een lastige stap is, je vindt weinig leuk, een hoop verdrietjes waarvan je lijf bekaf raakt en het in alle opzichten tegen gaat werken waardoor je weer te moe ben om nog iets leuks te doen of om fatsoenlijke maaltijd te maken en je dus gaat voor de kant en klaar hap want na 8 uur werken ben ik op zeker als ik een dag heb wanneer ik uit bed kom en ik mijn dag eigenlijk wel al gehad hebt. Maar door die kant en klare hap met allerlei rotzooi erin om het zo lang mogelijk goed te houden wordt je ook weer moe. Doe je toch de moeite doet om wat gezonds te eten en hoopt dat het je lijf ten goed komt en je er dan toch de kilo's ziet aankomen (waarshijnlijk vanwege de overgang of HMS) gewoon omdat je ademhaalt, iets wat je niet wil want dat lijf heeft het al zo moeilijk vanwege de HMS en Fybromyalgie en dat wordt niet beter van meer kilo's en wanneer je een tijdje weer aan het trainen bent staakt dat lijf ook weer (heel moeilijk trainbaar door deze 2) en kun je na een aantal weken weer van voor af aan beginnen. Er moet hier thuis nog heel veel gebeuren maar iedere keer als ik ergens aan wil beginnen zegt dat lijf.....'uhuh ik dacht het niet!!' Dus door al deze dingen baal je dan enorm en vooral van jezelf  enz enz dus zo'n heerlijke neerwaartse spiraal.........
Doorbreek maar eens zoiets.


Maar je móet een keer want anders is het toch wel heel zonde van de tijd die je hier op deze aardkloot hebt en ik ben toch eigenlijk wel voor genieten elke dag.


Nu vond ik deze bij het Kruidvat.
Dus alles wat in mijn hoofd zit wat ik nog moet en wat ik nog wil kan hierin.
Ik wil met wat moodboards er wat meer constructievers van maken en zorgen dat ik het 1 voor 1 kan afhandelen en dat zal dan waarschijnlijk met behulp van aannemers worden want zo komt het nooit af.
Ik woon hier inmiddels bijna 7 jaar en ik heb nog steeds een noodkeuken waar het altijd een zootje is.
ik zou wel eens een huis willen dat af was dat zou al een hoop onrust schelen.
Voorlopig wordt de eerste bladzijde gevuld met alle onderwerpen en geloof me dat zijn er genoeg.

We gaan ervoor.................

(bijna alle afbeeldingen zijn van het www geplukt)



maandag 23 januari 2017

Sokken met pit

Deze sokken behoren nu ook tot de UFO's

Deze zette ik september 2014 op de naalden


Zwerger Garn Opal Crazy 
naald 2,5


Structuurpatroon met pit heet het patroon en komt uit het boek 'Het leuke sokken breiboek'


Een patroon wat veel tijd in beslag nam.
Maar ze zijn af en hebben we weer een extra paar.


Baby Ripple

Voor de kerst werd ik weer neergesabeld door een virusje 
en daarna was ik 2 weken vrij .........
Heerlijk, behalve dan dat ik weer weinig anders kon dan op de bank hangen, kerstfilms kijken en wat WIP's af maken.


Zo maakte ik ook deze baby deken maar eens af,
ooit in 2014 ergens aan begonnen.


Neat Ripple van Lucy van Attic 24
Met de Soft van de Zeeman met haaknaald nr 3
En nog een lichtblauw wolletje wat ik in de kringloopwinkel gescoord had.


Dus ook deze kan weer van het lijstje :-D





zondag 22 januari 2017

Pieces of 8

Vorig jaar nam ik van iemand wat Noro wol over en die mooie kleurtjes lagen al een tijdje naar me te lonken.


Ook kwam ik al een tijd terug dit patroon tegen en aangezien ik ook deze niet uit mijn hoofd kon krijgen en aangezien het weer best wel wat frisse temperaturen voortbracht ben ik ze toch maar eens gaan maken, natuurlijk met de Noro wol.


Deze dus.......


De eerste heb ik 3x opnieuw moeten maken omdat ik er niet uit kwam maar wanneer je de Duitse vertaling neemt waar ook verkregen steken iedere keer bij staan dan is het beter te volgen/contoleren.


Helaas was ik nog niet toe aan de meest mooie kleuren van de bol........
Dus ik denk dat ik ze nog een keer moet maken....... ;-)


Voorlopig ben ik heel blij met deze polswarmers.


maandag 12 december 2016

Eindelijk

Vorig jaar kocht mijn nicht 3 bollen Invicta van Scheepjes om haar moeder leuk bezig te houden
maar tante lief had al jaren niet meer gehaakt en de kleuren waren echt te donker. 
Wel prachtige kleuren maar zeker voor in de wintermaanden te donker.


Na nog wat voor te hebben gedaan en nog wat uitleg besloot ik dat ik de bollen maar mee moest nemen en de shawl te haken, want het was toch te ingewikkeld en het kwartje wilde niet vallen.


 Dus begon ik in januari weer te haken aan een nieuwe Southbay
op naaldje 3,5mm


Heerlijk in de kapschuur in het zonnetje want we hadden nog steeds prima weer toen.


Nu 10 maanden later is hij  eindelijk af .....hij hing me om eerlijk te zijn m'n keel uit.
Waarschijnlijk door het wisselend dun en dikke garen. Sommige dikke stukken heb ik er gewoon uit geknipt, het werd er nl niet bepaald mooier van.


Begin november ging ik met een busreis mee naar Zweden en ja wat kun je nu anders doen in zo'n bus dan beetje handwerken dus nam ik 'm mee..........


en in combinatie met dingen bezoeken, foto's maken en gezellig kletsen kreeg ik 'm die week toch af ....
Yesss!!!


hij is wel mooi geworden, de kleuren zijn prachtig
en ik blijf de south bay een mooi patroon vinden.


Eenmaal thuis nog even blocken, eigen knoopje erop 'handmade by Marbada'
en op de post naar nichtje lief die zulke lieve en leuke ideëen had ;-)


Gelukkig was ze er blij mee!!

vrijdag 21 oktober 2016

Zo moeilijk..........

Dit keer niet echt een opbeurend onderwerp maar ja die zijn er nu ook eenmaal

Ik ben bezig alles een beetje af te ronden aangaande het overlijden van mijn vader.
Nee hij is niet net gestorven maar inmiddels 1,5 jaar terug.
Eindelijk is het huis leeg en gaat het binnenkort de verkoop in.


Maar het graf is ook nog steeds een zielig hoopje zand.
met een lantaarn met sterretjes want ja Opi is nu een sterretje.
Regelmatig is mijn Stoere tuinman op zoek naar Opi in de lucht als de sterren aan de hemel staan, is dat Opi oma??
Verder nog een vaas, een hartje met 'ik ook van jou' en zo nog wat snuisterijen.
Af en toe als ik er kom schaam ik me ten eerste omdat het er nog zo bij staat, de graven naast 'm zijn al keurig en anderzijds dat ik zijn spulletjes weer overal vandaan moet plukken, vreemd genoeg.
Het is dan net of ik van alle andere graven dingen weg pak om er nog wat van te maken maar het staat iedere keer verspreid.


Het was niet dat ik geen mooi monument voor m kon betalen maar ik kon geen mooi monument voor 'm bedenken.
Niet wat hem was...........


Scheepsbouw, wandelen, strand, zee, liefde, glimlach, kleine kindjes 


Alles wat ik tegen kwam leek nergens naar.... voor hem.Ik heb aardig wat rondjes gelopen op diverse begraafplaatsen om inspiratie op te doen maar allemaal niets, het bleef blanco in mijn hoofd.
Heb serieus gedacht 'ik ga wel om een gewone grafsteen' maar gelukkig niet gedaan.


Ditzelfde was me ook al overkomen met het gedichtje op de rouwkaart, ik heb honderden misschien wel duizenden gedichtjes doorgenomen terwijl ik naast 'm zat te waken, heel veel tranen laten lopen maar niet 1 gedichtje was voor hem totdat ik er maar zelf een voor hem geschreven heb.

' Een mooie man een mooie lach,
wandelend langs het strand.
Genoot van al het moois hij zag 
sporen makend in het zand.
Zijn voetstappen nu uitgewist
door de golven van de zee
Er werd opeens voor hem beslist
een windvlaag nam hem mee'


Nu 1,5 jaar later weet ik wat ik wil voor hem als monument en ben ik blij dat ik mezelf toch die tijd heb gegund.
Nu nog de goede foto want het is niet net als een lijstje dat je er volgende week een andere in doet.
Dus hij moet perfect zijn.


Ik wilde een foto tussen de paalhoofden op het strand.....
Vroeger als klein meisje liep ik daar ook met mijn vader, op zoek naar krabben, en waren deze palen heel hoog......
nu .........
zijn ze helaas nog maar 50-100 cm, nee niet omdat ik gegroeid ben maar omdat het zand zo hoog opgespoten is.......zucht ......wat nu ....


Nu kreeg ik van de week een sms van een collegaatje
'heb je al een foto voor het graf want hier in Domburg zijn ze nog wel hoog'

Dus met laag water en een klein zonnetje richting Domburg om wat foto's te schieten.


een wat ruwere zee als in september(vorige foto's) en helaas wat minder zon.

Tig foto's verder wachtend op onze lunch in strandtent 'Oase' zie ik dat er bij het paalhoofd verderop geen hoge paal in het midden zit en het zonnetje nog schijnt terwijl er een grote regenbui nadert dus ik snel nog even naar dat paalhoofd. Op de weg ernaartoe zie ik een regenboog verschijnen.
Ik noem dat altijd een cadeautje. Zo mooi.


Maar het betekent ook dat de bui dichtbij is.


 Ik schiet nog wat plaatjes en als ik terug loop word ik bijna omver geblazen en klettert de hagel op mn hoofd en in mn gezicht. Als ik weer bij de strandtent ben ben ik doorweekt en druipt het water van me af net als bij heel veel meer mensen die ook opeens in de strandtent zitten .........
Mijn lunch staat al op me te wachten en het smaakt heerlijk.

Nu nog de perfecte foto uitkiezen.........